Oordenking
Don 22 Julie 2021
Psalm 90:1-6 en 16-17

Ons eindigheid as mense is nie ‘n saak waaroor ons baie dink nie. Van vroeg af word ons gedryf deur ideale en drome. Ons word aangemoedig om die lewe aan te gryp en die beste daarvan te maak. Elke mense vul natuurlik die betekenis van lewe met hulle eie inhoud. Anders maak die lewe geen sin nie. Jy moet ‘n doel hê, jy moet iets vind om voor te lewe.

Reeds in 1946 skryf die Switserse psigiater, Victor Frankl, in sy boek, “Man’s search for meaning,” dat elke mens iets moet vind wat betekenis gee aan sy lewe. “He who has a why to live for, can bear almost any how.” Elkeen van ons kan getuig wat ons in ons lewe motiveer. Dit kan ‘n lewensroeping wees, versorging van jou kinders, dienswerk of ‘n gevoel van verantwoordelikheid vir iets wat vir jou blywende betekenis het. Dit laat jou geliefd en gewaardeer voel.

Daarom is aftrede nie altyd ‘n maklike oorgang nie. Jy moet iets vind wat dit vir jou die moeite werd maak om elke oggend op te staan. As jy dit verloor, verloor die lewe sy kleur.

Daar is gebeure in die lewe wat ons weer kom herinner dat ons nie vir altyd hier sal wees nie. Dit is ‘n waarheid wat ons moet verwerk. Daarom is die Covid pandemie ‘n lastige herinnering aan ons broosheid. Ons word gedwing om weer na te dink oor die voorreg van lewe en die werklikheid van ons eindigheid. Dit is nie altyd ‘n lekker proses nie. Onbewus bring dit ‘n somberheid in ons gemoed. Ons wil lewe en beweeg!

Die digter-dominee Isak de Villiers het hierdie gevoel met deernis verwoord in ‘n gedig wat hy lank terug geskryf het. Dit som ons eie behoefte aan die lewe goed op.

By ‘n sterwende kindjie

"Eddie, kan jy my hoor?
Dis ek, oom Dominee.
Jy moenie bang wees nie,
die Here Jesus sal jou self kom haal,
jou handjie vat.
Jy is mos lief vir Hom.
Weet jy, die stad waar Hy woon
is so mooi, met pêrelpoorte
en fonteine. Sagaria, die profeet, sê
oral op die pleine en die strate
speel die kindertjies.
Moet ek dit vir jou lees?
Jy wou iets sê?
Wag, ek kom nader –
kon nie mooi verstaan nie.
Jy wil nie gaan nie… "

Ek sien 'n nuwe hemel kom

Carpe Diem!
Wilhelm

Oordenking:
Woensdag, 21 Julie 2021 1 Kor. 15:53-55

Dit is seker nie vir alle mense dieselfde nie, maar ek wonder hoeveel mense dink gereeld oor die dood?

My vermoede is dat die meeste van ons nie graag daaroor dink nie, tensy dit regtig nodig word! Ons verkies om te droom oor die lewe, oor wat ons nog wil doen en waarheen ons nog wil reis. Onbewus glo ons dat ons altyd sal lewe en kan doen wat ons graag wil doen. Wie word nou oud?

Daarom is daar dikwels groot emosionele trauma as ons hoor dat ons dood naby is. As die dokter vir jou sê jy het terminale kanker, vra dit ‘n hele proses met verskillende fases om hierdie nuus te verwerk. Daar is ook mense wat nie voorsiening maak vir hulle naasbestaandes as hulle die dag nie meer daar is nie. Miskien dink hulle dat die dag nooit sal aanbreek nie. Waarom nou daarvoor spaar?

Vroeër jare het mense afgesonderd op die plase gewoon. Toe is geliefdes tot op die laaste in die huis versorg en op die plaas begrawe. Vandag sterf mense in hospitale tussen wit lakens en vreemde masjiene. Ons sterflikheid is op die agtergrond geskuif. Die lewe bied so baie!

Met die koms van die Covid pandemie het dinge verander. Ons is baie meer bewus van ons sterflikheid en hoor daagliks van nog mense wat gesterf het. Ons leer om met statistieke saam te leef. Op ‘n manier moet ons dit verwerk dat lewe nie so vanselfsprekend is as wat ons gedink het nie. Al hierdie emosies lê op ‘n onbewuste vlak, maar bepaal tog ons gedagtes en gemoed.
Ons sal enigiets doen om gesond te bly. Ons wil lewe! Daarom drink ons enige pil wat voorkom net om seker te maak ons staan ‘n beter kans teen die sluipende gevaar om ons. Almal soek die wondermiddel.

Die Bybel praat ook oor die dood. Paulus skryf dat ons as gelowiges nie die dood hoef te vrees nie. Die verskil is Christus. Hy het die angel uit die dood gehaal toe Hy opgestaan het. As oorwinnaar belowe Hy ons dat ons ook eendag weer sal opstaan. Ons besit die ewige lewe!

In hierdie vreemde tyd moet ons dalk weer hierdie beloftes ernstig neem en daaroor nadink. Watter waarde het dit regtig vir my dat ek die ewige lewe reeds ontvang het? Dit bewaar my dalk nie teen Covid nie, maar dit plaas lewe in ‘n ander perspektief. Die kerkvaders noem dit selfs ons enigste troos….

“Wanneer hierdie verganklike liggaam met die onverganklike beklee is, en hierdie sterflike liggaam met die onsterflike, dan sal die woord wat geskrywe staan, vervul word: Die dood is vernietig, die oorwinning is behaal. Dood, waar is jou oorwinning? Dood, waar is jou angel?”

Dit is asof ons nou meer as tevore oor hierdie teks wil nadink.

Oorwinningslied

Mooi dag!
Wilhelm

Oordenking: Dins, 20 Julie 2021
Teks: 1 Kor.3:9-22

In die eerste verse van Hfs 3 is Paulus steeds besig om die onderlinge konflik in die gemeentetjie van Korinthe aan te spreek. Ons het reeds daaroor gepraat. Ons fokus dus nou op die volgende gedeelte vanaf vers 9.

Hy vergelyk die gemeente met ‘n gebou. Hy het in die begin vir die mense in Korinthe vertel van Jesus. Hulle het tot geloof gekom en so het die eerste gemeente daar ontstaan. Die fondament is op Christus gelê en nou kan ander leraars daarop bou. Ongelukkig het die mense groepe begin vorm en elkeen het sy gunsteling leraar gehad. Paulus, Apollos en Sefas is teen mekaar afgespeel.

In die gesprekke wat volg sê Paulus ‘n interessante ding. Mense wat deel is van die kerk is bevoorregte mense. Daar is dinge van ons waar wat ons nie altyd so duidelik besef nie. Bv. Paulus noem ons die gebou van God. Wie woon in die gebou? Die Gees van God woon daar (vers 16) Dit is tog iets baie besonders!

As ons dus bymekaarkom om te aanbid, hou ons nie kerk nie, ons IS kerk! Ons bou nie ‘n lekker gees nie, die Gees bou ons! Ons skakel nie die ligte aan nie, ons is die lig. Daarom, wees Lig! Ons preek nie vir mekaar nie, die Gees breek die Woord in ons midde en voed ons met die brood van die Lewe. Ons sing nie net lekker saam nie, ons gaan in aanbidding voor die God van ons lewe aan wie al die lof toekom. Ons hou nie net lekker kerk nie, ons word toegerus om dissipels te wees en ander te dien waar ons ookal beweeg. Die kerk kom nie uit nie, die gemeente word uitgestuur om lig in die gemeenskap te wees en om te dien waar die nood is. Ons tel nie net agterna die geld nie, ons deel die brood aan almal wat honger en dors is.

Daarom begin ons die samekomste met die verklaring: Ons byeenkoms is in die naam van die Vader en die Seun en die HG. Later gaan ons huistoe met die genade van ons Here Jesus Christus, die liefde van God ons Vader en die gemeenskap van die Heilige Gees. Ons wens nie mekaar net ‘n lekker braai toe nie, maar dat die Gees ons so sal toerus dat tonge van vuur op ons koppe sigbaar sal wees.

Die inperkings bring mee dat ons die sigbare ervaring van kerkwees mis. Dit kan ‘n eensame gevoel wees om op ‘n Sondagoggend alleen in jou huis na die preekopname te kyk. Dit sal help as ons onthou dat ons in die Gees ingeskakel word by ‘n groter familie. Ons behoort êrens.

Hierdie beloftes van wat God besig is om te doen, skuif uiteindelik die fokus bietjie weg van my verwagtinge en wat die kerk of prediker vir my kan bied. Die verwagting van ‘n inrykafee word die ervaring van ‘n familiebyeenkoms. Die bestelling deur die venster word die samesyn rondom die nagmaalstafel. Die wegstuur van kinders na die pretpark daar ver word die inoefening van die geloofslewe in die hart van die gemeente. Verbeel ek my of sien ek Jesus saam ry met die Rooi Trein? Gees-driftige passasiers, kinders van die Vader.

Ja, ons is inderdaad ‘n vreemde gemeenskap. Ja, ons mis ons samekomste geweldig. Ons bid dat dit eendag weer vir ons beskore sal wees. En ons weet dat ons dan met ander oë na kerkgang sal kyk. Dit sal nooit weer dieselfde wees nie…

https://youtu.be/VU1txT1e6yc

Die genade van ons Here Jesus Christus, die liefde van God ons Vader en die gemeenskap van die Heilige Gees, sal met julle wees. Amen.

Wilhelm

Oordenking: Maandag, 19 Julie 2021
Teks: 1 Kor.2:6-16

Ons samelewing word gedryf deur menslike behoeftes. Dit was nog altyd so dat
menslike behoeftes die gelaat van die wêreld bepaal het. Dink maar hoe die
behoefte aan mag groot oorloë laat vlamvat het, hoe die behoefte aan welvaart elke
ekonomie dryf, hoe die behoefte aan vermaak die ganse wêreld voor die TV
vasgenael hou en sportstadions vul, hoe die behoefte aan skoonheid die
modewêreld en winkelsentrums laat floreer.

Die vraag is dan, wat is jou diepste behoefte as mens? Wat gee sin aan jou lewe?
Dink bietjie daaroor na. Dit is ‘n kuns om tot stilstand te kom om hierdie behoefte
onder woorde te bring. Dit beteken dat ek antwoorde soek op ernstige lewensvrae
soos: Wat maak die lewe vir my betekenisvol? Wat bring vreugde? Wat gee hoop?
Hoekom is ek hier?

Paulus skryf in ons teks hieroor en sê dat hy ‘n antwoord op die vraag het. Hy noem
dit ‘n verborge waarheid, wat God as’t ware weggesteek het om later vir ‘n wêreld
sonder hoop bekend te maak. God spreek ‘n dieper menslike behoefte aan wat ons
nie altyd onder woorde bring nie. Die nood van ons mense is dat ons self nie altyd
bewus is van waarna ons ten diepste hunker nie. Kan ons waag om die antwoord
soos volg te formuleer? Ons almal smag na troos en lewenssin! Alles wat ons
doen en waarna ons strewe moet tog uiteindelik betekenisvol wees. Ons het immers
net een kans in een lewe om dit die moeite werd te maak om hier te wees!
As die antwoord wat Paulus hier verwoord destyds nie te gewild was nie, is dit
vandag nog erger! Die hele denk-en waardesisteem van die wêreld maak nie
voorsiening vir die boodskap van die evangelie nie. Mense soek elders na betekenis.
Die wêreldekonomie is gebou op verbruik, nuwe behoeftes, vermaak en mag.
Heimlik glo ons mense dat dit ons diepste behoeftes sal bevredig.

Die mense in Paulus se tyd het die antwoord wat Christus vir die nood van die
wêreld kom bring het, ook nie verstaan nie. Daarom het hulle Hom laat kruisig.
Vandag sou hulle Hom waarskynlik net geïgnoreer het. Ons sien dit in die leefstyl
van baie welvarende en suksesvolle jongmense. Die wêreld is hulle woning. Hulle
leef vinnig en met die nuutste tegnologie. Hulle het niks teen die kerk of godsdiens
nie, hulle het dit net nie nodig nie. Die hoop lê elders…

Tog glo ons dat die evangelie die antwoord bied op ons lewensvrae. Die wonder van
die betekenis wat Jesus Christus vir ons bied moet egter deur die Gees aan jou
geopenbaar word. Vers 10 en verder sê: ”Aan ons dan het God dit deur die Gees
bekend gemaak, want die Gees deursoek alle dinge, ook die diepste geheimenisse
van God. Deur die Gees weet ons wat God ons uit genade geskenk het.”

Die feit dat ons vandag saam uit die Woord lees en die waarheid daarvan oordink, is
‘n gawe van die Gees. Dit kom nie uit onsself nie. Dit gebeur ten spyte van ons
drang om ons lewenssin elders te soek. Dink vandag vir ‘n paar oomblikke terug oor
die geloofspad waarmee jy tot hier gekom het. Waar het alles begin? Waar het die
eerste saad van die geloof ontkiem? Hoe het jy bly glo deur alles wat jy al ervaar
het? Die feit dat ons vandag nog glo, is nie vanselfprekend nie. Almal is al deur
beproewing of tye van vertwyfeling. Daarom moet ons die gawe van geloof koester
en waardeer. “Die mens wat die Gees van God het, kan die waarde van alle dinge
beoordeel.” (vers 15)
Dit is inderdaad ‘n gawe van Bo…om die waarde van alle
dinge te kan beoordeel…en dan te onderskei waarop dit alles aankom.

https://youtu.be/Y6c1SXnTjIk

Mag jou lewe vol betekenis wees!
Wilhelm

Oordenking: Donderdag 15 Julie 2021
Skrif: Ps 12 :1-9

Die situasie in ons land laat ons dink aan die gedig uit 1919, The Second Coming, van die Ierse digter William Butler Yeats. Hy skryf oor die onsekerheid na die eerste Wêreldoorlog. Ek haal enkele verse aan:

“Turning and turning in the widening gyre
The falcon cannot hear the falconer;
Things fall apart; the centre cannot hold;
Mere anarchy is loosed upon the world,
The blood-dimmed tide is loosed, and everywhere
The ceremony of innocence is drowned;
The best lack all conviction, while the worst
Are full of passionate intensity.”


Hy wonder wat sal word van ‘n stukkende wêreld na die verwoesting van die oorlog. Dit is ‘n somber gedig wat spreek van die ontnugtering van wat in die samelewing kan gebeur. Vir ons in ons land was dit ook ‘n skok om te sien hoe mense groot winkels net eenvoudig leegdra. Dit is nie deel van ons waardes of verwysingsraamwerk nie. Die emosies wat hierdie beelde oproep wissel van verslaenheid, vrees, woede en radeloosheid.

Die skok op ‘n samelewing se waardestelsel bring ‘n gevoel van onsekerheid en vrees. Hoeveel deernis ons ookal het vir mense wat swaarkry, ons kan en mag nie plundery en wetteloosheid aanvaar nie. Wat hier gebeur gaan nie oor armoede, ongelykheid of ‘n tekort aan entstof nie. Dit is die gevolg van swak politieke leierskap, korrupte bestuur op alle vlakke en oorbevolking in baie dele van ons land. Dit lei tot ‘n magdom jongmense met geen werk of hoop op ‘n goeie lewe nie. Voeg hierby die korrupte politici wat hulself verryk en mekaar se belange beskerm het, en hierdie inploffing van ‘n stabiele samelewing sonder hoop en waardes was onvermydelik.

Ons bid dat die gewone burgers van ons land nou na vore sal kom en weer die waardes van eerlikheid, verantwoordelikheid en diensbaarheid sal herstel. Mag dit wees dat ‘n nuwe geslag leiers sal opstaan wat hierdie waardes omhels en nie net hulle eie belange bevorder nie. Ons land het genoeg gehad van leiers wat net hulleself verryk.

Ons is kwaad en ontsteld om te sien hoe ons land agteruit gegaan het. Ons bid dat hierdie ‘n draaipunt sal wees na ‘n nuwe môre.

Daarom bid ons Ps 12 vandag saam. Gebruik die psalm as jou gebed.

https://youtu.be/4EoT4cGVs3k

Mooi loop!

Wilhelm

Oordenking: Woensdag, 14 Julie 2021
Ps. 34:16-23

Met die situasie in ons land wat steeds baie gespanne is, is dit nodig vir alle gelowiges om te probeer onderskei waarvoor ons moet bid. Gewoonlik bekyk ‘n mens die situasie wat afspeel vanuit jou perspektief. Jy voel God moet jou beskerm teen die boosheid wat jou en jou eiendom bedreig. Deur die eeue het gelowiges in tye van nood hulle tot God gewend. Hy nooi ons immers om dit te doen!

Dit is uiters ontstellend om die verwoesting van eiendom en winkels te sien. Wetteloosheid bring skade aan die morele vesel van ‘n gemeenskap. Ons voel hoe ons bloed kook as ons die arrogansie sien waarmee mense net plunder en afbreek.

Die dilemma is dat hulle waarskynlik vanuit hulle ervarings en perspektief voel dat hulle die reg het om dit te doen. Hulle voel hulle is beroof, hulle is ontneem van welvaart en hulle leier is onskuldig in die tronk gestop. So regverdig hulle die optrede en voel dat reg uiteindelik geskied.

Daar is egter maniere om na geregtigheid te soek. Deur gesprek, onderhandeling, vreedsame protes en die regsprosesse kan daar in ‘n demokratiese bestel billike oplossing beding word. ‘n Gevoel van onreg of ‘n stelsel wat nie werk nie regverdig nie wat ons nou sien nie. Om af te breek en te steel is nie in God se wil nie.
In vers 16 van Psalm 34 lees ons: “Die Here sorg vir die regverdiges en luister na hulle hulpgeroep. Maar Hy tree op teen dié wat kwaad doen.” Ons voel verontwaardig en selfs bang vir wat ons tans in ons land sien gebeur. Dit is nou die tyd wat alle christene oor alle grense heen vers 18 vir ons toe-eien: “As die regverdiges om hulp roep, hoor die Here hulle en red hy hulle uit hulle benoudheid. Die Here is naby die gebrokenes, Hy help die moedeloses.”

Christene uit alle groepe se uitdaging is nou om nie kwaad met kwaad te vergeld nie. Ons soek oplossings en vrede. Christene respekteer mekaar en mekaar se besittings. Ons gebruik gesprek en deernis om mekaar te hoor en saam na oplossings te soek. Ons bid in die dae vir ons leiers en vir die polisie en dat daar billike oplossings vir ons land se probleme sal kom.

Die Covid-virus sal ons met entstof beveg en die haat-virus sal ons met begrip en liefde beveg. Daar is nie ‘n ander manier as ons ‘n toekoms in hierdie land vir al ons kinders wil hê nie. Mag gelowiges uit alle groepe nou meer as ooit mekaar se hande vat, na mekaar se nood luister en saam soek na wat reg is. Dan weet ons dat ons nie alleen is nie. Mag die kwaad oorwin word deur die goeie.

https://youtu.be/L7J1_1vAOI4

Veilig bly!
Wilhelm

Oordenking: Dins. 13 Julie 2021
Ps. 25

Ek het die week se oordenkings ‘n rukkie terug geskryf, maar in hierdie laat ure is dit nodig om weer nuut te dink oor ons land en haar mense. Ek herskryf dus laataand hierdie oordenking in die lig van ons land se situasie. Dit is onstellend om te sien hoe wet en orde in duie stort. Dit is ‘n ontnugtering om te sien hoe broos die waardestelsel van ons samelewing is. Ons het nie verwag om te sien hoe duisende mense supermarkte stroop en onbeskaamd met ‘n glimlag op hulle gesigte alles wegdra nie.

Dit is moontlik die ontmaskering van ‘n samelewing waarin duisende mense in armoede leef en sommige in groot welvaart floreer. Ons wat welvarend is kan ons nie indink in die posisie van duisende mense wat nie ‘n behoorlike bestaan kan voer nie. Dit is nie nou die tyd om te oordeel oor wie se skuld dit is nie. Ons as gelowiges weet lankal dat daar ‘n onhanteerbare gaping tussen welvaart en armoede is. Die oplossing daarvoor is nie eenvoudig nie. Die risiko daarvan sien ons nou voor ons afspeel.

Niemand kan dit goedkeur nie. Geen land kan dit bekostig nie. Ons kan nie nou verwyte rondslinger nie. Die voortbestaan van ‘n regverdige en vreedsame samelewing is op die spel. Die waardes van geregtigheid en verantwoordelikheid moet gebalanseer word. Armoede gee jou nie die vryheid om te plunder nie. Welvaart gee jou nie die vryheid om jou te isoleer van 80% van die land se bevolking nie. Ons is teleurgesteld dat baie mense wat voorheen benadeel was, nou floreer sonder om te dink aan hulle wat steeds met min moet klaarkom.
Welvaart hou vir almal versoeking in.

Dit is waar ons as christene fyn moet onderskei. Ons moet wetteloosheid duidelik veroordeel, maar ons moet saam soek na ‘n regverdige samelewing. Ons moet dit doen vanuit ons oortuiging dat ons ‘n roeping in die land het en dat geregtigheid ‘n Bybelse beginsel is, maar ons moet ook staan op die waarde van verantwoordelikheid en respek vir eiendom.

Dit vra van ons as christene in die land om oor emosies, kultuurgrense en politieke sentimente te soek na geregtigheid en vrede. Ek is oortuig dat ons hier ‘n verskil kan maak. Ons kan vanuit ons geloof uitstyg bo ons vrese en vooroordele en begin soek na geregtigeid en vrede. Net gelowiges is instaat om God se wil bo ons eie belange te soek. Dit help ons om na oplossings te soek en nie net ons eie belange te beskerm nie.

Mag ons Vader ons die genade gee om ons woede en verontwaardiging te verwerk en saam te soek na oplossings vir ons land se uitdagings. Mag ons soek na vrede en geregtigheid. Laat ons bid vir ons president en alle leiers wat nou rigting moet gee. Laat ons bou en nie breek nie. Laat ons saamstaan en nie verdeel nie. Laat ons nugter wees en nie emosioneel reageer nie. Laat ons die groter droom vir ons land raaksien en nie net ons eie voordele nie.

In Ps.25 bid Dawid in vers 4-5: “Maak my u wil bekend, Here, leer my u paaie. Laat u waarheid my lei en onderrig my daarin, want u is God, my redder. :12 “As iemand die Here dien, leer Hy hom watter pad hy moet kies, sodat hy voorspoed sal geniet en sy nageslag die land sal bly bewoon.”
Ons as Christene word nou getoets. Ons het ‘n keuse of ons die pad van konflik of geweld sal kies. Ons moet die reg handhaaf, maar ook ons deernis vir duisende mense behou. Ons moet ons woede en verontwaardiging temper deur ons soeke na geregtigeid en vrede. Dit is ‘n pad van selfverloëning en gebed. Dit is ook die pad na vrede en geregtigheid. Ons geloofsvolwassenheid word soos nooit tevore uitgedaag om nou te onderskei waarop dit aankom.

Daarom bid ons saam met Dawid vers 20-22; “Beskerm my en red my, laat my nie beskaamd staan nie, want by U skuil ek. Laat onskuld en opregtheid oor my die wag hou, want op U vertrou ek. O God, red ons uit al ons nood.”

https://youtu.be/5M8426dDv6A

Here gee ons vrede!
Wilhelm

Mobirise
Adres

Bergstraat 55,
Onrusrivier,
7201

Kontak

Epos: info@ngkonrusrivier.co.za
Telefoon: (028) 316-2116